Martine1971 (41) wil definitief af van hongergevoel
Moderator: Y. Lemmers
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
Martine1971 (41) wil definitief af van hongergevoel
Onderstaand stukje schreef ik toen ik startte met GOK. Hoeveel goeds GOK me gebracht heeft kun je daaronder lezen!
Beste allemaal,
Eerlijk gezegd twijfelde ik of ik me nu bij 2, 3, of 4 moest melden. Ik ben een ervaren lijner, heb shakes geprobeerd én heb ernstige gezondheidsproblemen. Dit laatste heeft gezorgd dat ik me bij punt 4 wil voorstellen.
Ik ben 41 jaar en heb een aangeboren hartafwijking. Door die hartafwijking heb ik een extreem laag energiegebruik en is het niet mogelijk om dit met (meer) bewegen op te voeren.
Al vanaf mijn kinderjaren werd ik te dik en strijd ik daar tegen. Enkele jaren geleden is het me gelukt om ruim 20 kilo af te vallen, en deze kilo's zijn eraf gebleven. Toch is mijn strijd met eten nooit overgegaan. Als ik een tijdje niet oplet, vliegen de kilo's eraan. Daarnaast moet ik sinds 10 jaar zoutarm eten, dus moet ik sowieso nadenken over wat ik eet.
Ik heb gemerkt dat ik het zout een beetje vervangen heb door suiker. "Als er maar geen zout in zit" blijkt toch echt niet genoeg voor mij om op gezond gewicht te blijven.
Op advies van de diëtiste ga ik nu proberen om minder suiker/koolhydraten te gaan eten. Ik zal daar wel op mijn eigen manier mee om moeten gaan, omdat ik óók zoutarm moet blijven eten. Dit zal het wel wat lastiger maken. Het liefst zou ik nog een aantal kilo's afvallen, maar dit mag niet in een hoog tempo.
Ik vind het best spannend, en ben erg benieuwd hoe mijn lichaam gaat reageren.
Gelukkig is koken mijn hobby, dus het experimenteren vind ik wel leuk. Ik heb zelfs een eigen kookblog over zoutarm eten.
Het liefste wil ik definitief van mijn hongergevoel af. Zelfs als ik níet lijn, heb ik heel vaak honger. Als ik alleen op calorieën let moet ik een 800 cal. dieet volgen om wat af te vallen. Op termijn is dat niet haalbaar.
Ik hoop dat ik door het sterk verminderen van koolhydraten me meer voldaan en energieker ga voelen.
Ik ben vol goede moed!!
Hartelijke groeten,
Martine van den Brink
Beste allemaal,
Eerlijk gezegd twijfelde ik of ik me nu bij 2, 3, of 4 moest melden. Ik ben een ervaren lijner, heb shakes geprobeerd én heb ernstige gezondheidsproblemen. Dit laatste heeft gezorgd dat ik me bij punt 4 wil voorstellen.
Ik ben 41 jaar en heb een aangeboren hartafwijking. Door die hartafwijking heb ik een extreem laag energiegebruik en is het niet mogelijk om dit met (meer) bewegen op te voeren.
Al vanaf mijn kinderjaren werd ik te dik en strijd ik daar tegen. Enkele jaren geleden is het me gelukt om ruim 20 kilo af te vallen, en deze kilo's zijn eraf gebleven. Toch is mijn strijd met eten nooit overgegaan. Als ik een tijdje niet oplet, vliegen de kilo's eraan. Daarnaast moet ik sinds 10 jaar zoutarm eten, dus moet ik sowieso nadenken over wat ik eet.
Ik heb gemerkt dat ik het zout een beetje vervangen heb door suiker. "Als er maar geen zout in zit" blijkt toch echt niet genoeg voor mij om op gezond gewicht te blijven.
Op advies van de diëtiste ga ik nu proberen om minder suiker/koolhydraten te gaan eten. Ik zal daar wel op mijn eigen manier mee om moeten gaan, omdat ik óók zoutarm moet blijven eten. Dit zal het wel wat lastiger maken. Het liefst zou ik nog een aantal kilo's afvallen, maar dit mag niet in een hoog tempo.
Ik vind het best spannend, en ben erg benieuwd hoe mijn lichaam gaat reageren.
Gelukkig is koken mijn hobby, dus het experimenteren vind ik wel leuk. Ik heb zelfs een eigen kookblog over zoutarm eten.
Het liefste wil ik definitief van mijn hongergevoel af. Zelfs als ik níet lijn, heb ik heel vaak honger. Als ik alleen op calorieën let moet ik een 800 cal. dieet volgen om wat af te vallen. Op termijn is dat niet haalbaar.
Ik hoop dat ik door het sterk verminderen van koolhydraten me meer voldaan en energieker ga voelen.
Ik ben vol goede moed!!
Hartelijke groeten,
Martine van den Brink
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
Hoe Grip op Koolhydraten mijn leven veranderde…
Update na 4 maanden Grip op Koolhydraten:
Hoe Grip op Koolhydraten mijn leven veranderde...
Als jong meisje was ik eigenlijk al een beetje te dik. Omdat ik als peuter door de gevolgen van mijn aangeboren hartafwijking érg mager was, gaf dit toen nog geen reden tot bezorgdheid. Iedereen was blij dat ik at en er goed uitzag.
Maar aan het einde van de basisschool had ik behoorlijk wat overgewicht en werd dit een probleem. De kindercardioloog waarschuwde dat dit voor mijn hart natuurlijk niet goed was. Mijn moeder gaf aan dat ik niet te veel at, maar dat ik vanwege mijn slechte conditie weinig kon bewegen. Ook de arts onderkende dit.
Tijdens de pubertijd had ik veel moeite met mijn overgewicht. Ik probeerde wel eens om over te geven na het eten, maar dat lukte niet. Soms at ik een periode heel erg weinig en dan viel ik een paar kilo af. Daarna lukte het gewoon niet meer, ook niet als ik nóg minder at.
Later kwam ik onder begeleiding van diverse diëtisten. Ik hield eet-dagboeken bij en kreeg over het algemeen het advies vooral méér te eten, omdat mijn verbranding veel te traag was geworden. Wanneer ik dit deed, kwam ik aan. Meer sporten kon nog altijd niet en zelf zag ik mijn beperkte mogelijkheden om te bewegen als voornaamste oorzaak van mijn overgewicht. Ook door artsen en diëtisten werd dit keer op keer bevestigd. Als ik hen soms huilend vroeg wat ik dan moest doen om af te vallen, moesten ze het antwoord schuldig blijven. ‘Gewoon gezond eten, dat zou genoeg moeten zijn!’ Maar… dat dééd ik toch?
Toen ik tegen de dertig liep, gaf ik er een paar jaar helemaal de brui aan. Ik at wat ik lekker vond en genoot daarvan. Ondertussen werd ik dikker en dikker en in feite was ik diep ongelukkig.
Tijdens een ziekenhuisopname zei een dienstdoende cardioloog tegen me: ‘Wanneer je ooit in aanmerking wilt komen voor een harttransplantatie, zou ik maar eens gaan afvallen. Op deze manier maak je geen schijn van kans!’ Ik schrok enorm. Inmiddels woog ik meer dan 90 kilo, had ik een hoogrode kleur vanwege zuurstoftekort en werd bewegen alsmaar moeilijker. Ik kwam toen tot de conclusie dat er écht iets moest veranderen, omdat ik het anders niet zou overleven.
In overleg met mijn ‘eigen’ cardioloog kon ik naar een revalidatiecentrum, waar ik vier keer per week ging sporten. Binnen mijn mogelijkheden natuurlijk, maar het was aanzienlijk meer dan wat ik voorheen deed. Ook daar werd ik weer begeleid door een diëtiste. In die periode viel ik ongeveer 15 kilo af, maar het was een enorm zware strijd. Mijn leven bestond enkel uit revalidatie en bedrust, maar ik besefte dat het noodzakelijk was.
Na die 15 kilo stopte het. Wat ik ook deed… wat ik ook at… het lukte niet meer. Ik legde me erbij neer dat dit gewicht kennelijk bij mij paste, maar gelukkig was ik er niet mee.
Langzaam maar zeker ging de conditie van mijn hart verder achteruit, waardoor ik nóg minder kon bewegen. Er was zelfs een periode waarin ik in een rolstoel terechtkwam en overdag extra zuurstof moest gebruiken. Het werd van levensbelang om niet zwaarder te worden, want mijn hart zou dat niet aankunnen. Gelukkig kon ik het onder controle houden, maar het was opnieuw een strijd. Ik had eigenlijk voortdurend honger.
In januari 2007 - inmiddels zeven jaar geleden - onderging ik weer een ingrijpende hartoperatie, waardoor mijn conditie aanzienlijk verbeterde. Spoedig daarna besefte ik, áls ik nog wilde afvallen, dat het nú moest gebeuren. Opnieuw begon de strijd. De cardioloog en diëtiste waarschuwden me dat ik méér moest eten, maar ik had de ervaring dat ik dan niet af zou vallen. Door mijn hartproblemen heb ik een behoorlijke discipline ontwikkeld en ik at dus maandenlang maar 800 calorieën per dag. Ook hield ik me in deze periode heel streng aan mijn zoutbeperking. Ik bakte zoutloos brood voor mezelf en bereidde mijn maaltijden zonder kant-en-klaar-producten. Wel was ik vaak ziek en viel af en toe flauw. Ik had opnieuw dag en nacht honger, maar het hielp: ik viel af!
Dit hongerlijden heb ik ongeveer vijf maanden volgehouden. Mijn omgeving begon me te smeken op te houden, want ik ging er steeds slechter uitzien. Ook begon ik verjaardagen en feestjes te mijden, omdat ik daar dan iets zou moeten eten, en dat wilde ik niet.
Na 14 kilo wilde mijn gewicht niet verder dalen. Wat ik ook at (eigenlijk níet at), het ging niet meer. Ik was tevreden met het resultaat en vond het zo goed.
Maar ja… toen ik weer ‘gewoon’ ongeveer 1200 calorieën ging eten, kwamen de kilo’s natuurlijk langzaam terug. Ik bleef me wel aan het zoutarme dieet houden, want anders hield ik direct vocht vast. Maar ook dit kon niet voorkomen dat ik weer aankwam. Na verloop van tijd naderde ik opnieuw de 70 kilo en werd ik radeloos.
Wat kon ik nu nog doen? De rest van mijn leven hongerlijden? Daar had ik echt geen zin in. De brui eraan geven? Dat zou mijn dood worden! Maar wat dan?
Deskundigen konden me niet helpen. Ik deed alles volgens het boekje, maar het werkte gewoon niet. De gedachte aan mijn gewicht was op de achtergrond altijd aanwezig. Wanneer ik een etentje had, keek ik een week van tevoren al op internet of ik een menukaart kon vinden. Wat kon ik nemen? Wat was niet vet en niet zout? Ik droomde zelfs over eten en afvallen.
Rond 2010 veranderde ik van diëtiste en die was niet zozeer gericht op voeding, maar veel meer op het begeleiden van eetproblemen. Hoewel ik geen vreetbuien had en ook geen anorexia, realiseerde ik me wel dat ik een probleem had. Zij leerde me om anders naar mezelf te gaan kijken. Termen als ‘ik héb een gewicht, ik bén geen gewicht’, begonnen de kijk op mezelf langzaam wat te veranderen. Ik wist dat ik mijzelf mét overgewicht moest accepteren, omdat het anders de rest van m’n leven zou verzieken. Met haar hulp verdwenen de meest scherpe kantjes van de pijn, maar het gevoel dat mijn lichaam niet bij mij paste, bleef op de achtergrond altijd bestaan.
In juni 2013 adviseerde ze me wat minder fruit te eten als ik na de vakantie weer een paar kilo wilde afvallen. Hoewel ik natuurlijk best wist dat fruit veel (fruit)suikers bevat, dacht ik toch dat veel fruit eten heel gezond was.
Zij vertelde me toen wat meer over de werking van fruit en koolhydraten in mijn lichaam. We spraken af dat ik na de zomervakantie een periode minder koolhydraten zou gaan eten, om te kijken wat dat met mijn lichaam zou doen... Eerlijk gezegd verwachtte ik er niet veel van.
Half september werd ik door een vriendin (ook hartpatiënt) geattendeerd op de website van Yvonne Lemmers. In overleg met mijn diëtiste besloot ik dit 'dieet' te gaan volgen.
Het resultaat was schokkend.
Binnen drie dagen was ik van mijn honger af. Al snel begon ik ontzettend veel vocht te verliezen. Dit verbaasde me zeer, omdat ik volgens de artsen weinig vocht vasthield. De praktijk bewees anders. Al na ruim een week kon ik met minder plaspillen toe.
Nu blijkt dat ik in de afgelopen 10 jaar het zout en vet voor een groot deel ingeruild heb voor suiker. In lightproducten wordt het vet vaak vervangen door suiker, en in natriumarme producten zit méér suiker dan in de zoute variant. Dat suikers óók vocht vasthouden was voor mij een openbaring.
Ik volg nu bijna vier maanden de leefwijze van Grip op Koolhydraten en mijn leven is totaal veranderd. Mijn strenge zoutbeperking én vochtbeperking zijn verleden tijd. Natuurlijk moet ik verstandig met zout omgaan, maar dat zou iedereen moeten doen :-) En, oh ja… niet onbelangrijk, ik viel ruim 10 kilo af!
Ik heb geen honger meer en als ik trek heb neem ik een tussendoortje. Ik ga uit eten met vrienden en kan normaal mee-eten.
Na een paar dagen ‘te veel’ volg ik ‘fase 1’ en de kilo’s vliegen er weer af.
Ook is mijn manier van denken over voeding veranderd. Lekker is niet per definitie ongezond. Ik geniet van producten die ik vroeger gemeden zou hebben. Mijn smaak en de inhoud van mijn kasten veranderden mee. Wat een verschil!
Ik wil nooit meer terug naar de oude situatie. Dat ik nu slank ben, vind ik heerlijk, maar dat ik van mijn eetprobleem af ben, vind ik nog veel belangrijker. Het voelt als een bevrijding!
Ik leef, eet en ben gelukkig!
![Afbeelding](http://s29.postimg.org/qdzbxikc3/Scannen0001.jpg)
![Afbeelding](http://s15.postimg.org/gqzdi7hgn/Martine_42_3.jpg)
Hoe Grip op Koolhydraten mijn leven veranderde...
Als jong meisje was ik eigenlijk al een beetje te dik. Omdat ik als peuter door de gevolgen van mijn aangeboren hartafwijking érg mager was, gaf dit toen nog geen reden tot bezorgdheid. Iedereen was blij dat ik at en er goed uitzag.
Maar aan het einde van de basisschool had ik behoorlijk wat overgewicht en werd dit een probleem. De kindercardioloog waarschuwde dat dit voor mijn hart natuurlijk niet goed was. Mijn moeder gaf aan dat ik niet te veel at, maar dat ik vanwege mijn slechte conditie weinig kon bewegen. Ook de arts onderkende dit.
Tijdens de pubertijd had ik veel moeite met mijn overgewicht. Ik probeerde wel eens om over te geven na het eten, maar dat lukte niet. Soms at ik een periode heel erg weinig en dan viel ik een paar kilo af. Daarna lukte het gewoon niet meer, ook niet als ik nóg minder at.
Later kwam ik onder begeleiding van diverse diëtisten. Ik hield eet-dagboeken bij en kreeg over het algemeen het advies vooral méér te eten, omdat mijn verbranding veel te traag was geworden. Wanneer ik dit deed, kwam ik aan. Meer sporten kon nog altijd niet en zelf zag ik mijn beperkte mogelijkheden om te bewegen als voornaamste oorzaak van mijn overgewicht. Ook door artsen en diëtisten werd dit keer op keer bevestigd. Als ik hen soms huilend vroeg wat ik dan moest doen om af te vallen, moesten ze het antwoord schuldig blijven. ‘Gewoon gezond eten, dat zou genoeg moeten zijn!’ Maar… dat dééd ik toch?
Toen ik tegen de dertig liep, gaf ik er een paar jaar helemaal de brui aan. Ik at wat ik lekker vond en genoot daarvan. Ondertussen werd ik dikker en dikker en in feite was ik diep ongelukkig.
Tijdens een ziekenhuisopname zei een dienstdoende cardioloog tegen me: ‘Wanneer je ooit in aanmerking wilt komen voor een harttransplantatie, zou ik maar eens gaan afvallen. Op deze manier maak je geen schijn van kans!’ Ik schrok enorm. Inmiddels woog ik meer dan 90 kilo, had ik een hoogrode kleur vanwege zuurstoftekort en werd bewegen alsmaar moeilijker. Ik kwam toen tot de conclusie dat er écht iets moest veranderen, omdat ik het anders niet zou overleven.
In overleg met mijn ‘eigen’ cardioloog kon ik naar een revalidatiecentrum, waar ik vier keer per week ging sporten. Binnen mijn mogelijkheden natuurlijk, maar het was aanzienlijk meer dan wat ik voorheen deed. Ook daar werd ik weer begeleid door een diëtiste. In die periode viel ik ongeveer 15 kilo af, maar het was een enorm zware strijd. Mijn leven bestond enkel uit revalidatie en bedrust, maar ik besefte dat het noodzakelijk was.
Na die 15 kilo stopte het. Wat ik ook deed… wat ik ook at… het lukte niet meer. Ik legde me erbij neer dat dit gewicht kennelijk bij mij paste, maar gelukkig was ik er niet mee.
Langzaam maar zeker ging de conditie van mijn hart verder achteruit, waardoor ik nóg minder kon bewegen. Er was zelfs een periode waarin ik in een rolstoel terechtkwam en overdag extra zuurstof moest gebruiken. Het werd van levensbelang om niet zwaarder te worden, want mijn hart zou dat niet aankunnen. Gelukkig kon ik het onder controle houden, maar het was opnieuw een strijd. Ik had eigenlijk voortdurend honger.
In januari 2007 - inmiddels zeven jaar geleden - onderging ik weer een ingrijpende hartoperatie, waardoor mijn conditie aanzienlijk verbeterde. Spoedig daarna besefte ik, áls ik nog wilde afvallen, dat het nú moest gebeuren. Opnieuw begon de strijd. De cardioloog en diëtiste waarschuwden me dat ik méér moest eten, maar ik had de ervaring dat ik dan niet af zou vallen. Door mijn hartproblemen heb ik een behoorlijke discipline ontwikkeld en ik at dus maandenlang maar 800 calorieën per dag. Ook hield ik me in deze periode heel streng aan mijn zoutbeperking. Ik bakte zoutloos brood voor mezelf en bereidde mijn maaltijden zonder kant-en-klaar-producten. Wel was ik vaak ziek en viel af en toe flauw. Ik had opnieuw dag en nacht honger, maar het hielp: ik viel af!
Dit hongerlijden heb ik ongeveer vijf maanden volgehouden. Mijn omgeving begon me te smeken op te houden, want ik ging er steeds slechter uitzien. Ook begon ik verjaardagen en feestjes te mijden, omdat ik daar dan iets zou moeten eten, en dat wilde ik niet.
Na 14 kilo wilde mijn gewicht niet verder dalen. Wat ik ook at (eigenlijk níet at), het ging niet meer. Ik was tevreden met het resultaat en vond het zo goed.
Maar ja… toen ik weer ‘gewoon’ ongeveer 1200 calorieën ging eten, kwamen de kilo’s natuurlijk langzaam terug. Ik bleef me wel aan het zoutarme dieet houden, want anders hield ik direct vocht vast. Maar ook dit kon niet voorkomen dat ik weer aankwam. Na verloop van tijd naderde ik opnieuw de 70 kilo en werd ik radeloos.
Wat kon ik nu nog doen? De rest van mijn leven hongerlijden? Daar had ik echt geen zin in. De brui eraan geven? Dat zou mijn dood worden! Maar wat dan?
Deskundigen konden me niet helpen. Ik deed alles volgens het boekje, maar het werkte gewoon niet. De gedachte aan mijn gewicht was op de achtergrond altijd aanwezig. Wanneer ik een etentje had, keek ik een week van tevoren al op internet of ik een menukaart kon vinden. Wat kon ik nemen? Wat was niet vet en niet zout? Ik droomde zelfs over eten en afvallen.
Rond 2010 veranderde ik van diëtiste en die was niet zozeer gericht op voeding, maar veel meer op het begeleiden van eetproblemen. Hoewel ik geen vreetbuien had en ook geen anorexia, realiseerde ik me wel dat ik een probleem had. Zij leerde me om anders naar mezelf te gaan kijken. Termen als ‘ik héb een gewicht, ik bén geen gewicht’, begonnen de kijk op mezelf langzaam wat te veranderen. Ik wist dat ik mijzelf mét overgewicht moest accepteren, omdat het anders de rest van m’n leven zou verzieken. Met haar hulp verdwenen de meest scherpe kantjes van de pijn, maar het gevoel dat mijn lichaam niet bij mij paste, bleef op de achtergrond altijd bestaan.
In juni 2013 adviseerde ze me wat minder fruit te eten als ik na de vakantie weer een paar kilo wilde afvallen. Hoewel ik natuurlijk best wist dat fruit veel (fruit)suikers bevat, dacht ik toch dat veel fruit eten heel gezond was.
Zij vertelde me toen wat meer over de werking van fruit en koolhydraten in mijn lichaam. We spraken af dat ik na de zomervakantie een periode minder koolhydraten zou gaan eten, om te kijken wat dat met mijn lichaam zou doen... Eerlijk gezegd verwachtte ik er niet veel van.
Half september werd ik door een vriendin (ook hartpatiënt) geattendeerd op de website van Yvonne Lemmers. In overleg met mijn diëtiste besloot ik dit 'dieet' te gaan volgen.
Het resultaat was schokkend.
Binnen drie dagen was ik van mijn honger af. Al snel begon ik ontzettend veel vocht te verliezen. Dit verbaasde me zeer, omdat ik volgens de artsen weinig vocht vasthield. De praktijk bewees anders. Al na ruim een week kon ik met minder plaspillen toe.
Nu blijkt dat ik in de afgelopen 10 jaar het zout en vet voor een groot deel ingeruild heb voor suiker. In lightproducten wordt het vet vaak vervangen door suiker, en in natriumarme producten zit méér suiker dan in de zoute variant. Dat suikers óók vocht vasthouden was voor mij een openbaring.
Ik volg nu bijna vier maanden de leefwijze van Grip op Koolhydraten en mijn leven is totaal veranderd. Mijn strenge zoutbeperking én vochtbeperking zijn verleden tijd. Natuurlijk moet ik verstandig met zout omgaan, maar dat zou iedereen moeten doen :-) En, oh ja… niet onbelangrijk, ik viel ruim 10 kilo af!
Ik heb geen honger meer en als ik trek heb neem ik een tussendoortje. Ik ga uit eten met vrienden en kan normaal mee-eten.
Na een paar dagen ‘te veel’ volg ik ‘fase 1’ en de kilo’s vliegen er weer af.
Ook is mijn manier van denken over voeding veranderd. Lekker is niet per definitie ongezond. Ik geniet van producten die ik vroeger gemeden zou hebben. Mijn smaak en de inhoud van mijn kasten veranderden mee. Wat een verschil!
Ik wil nooit meer terug naar de oude situatie. Dat ik nu slank ben, vind ik heerlijk, maar dat ik van mijn eetprobleem af ben, vind ik nog veel belangrijker. Het voelt als een bevrijding!
Ik leef, eet en ben gelukkig!
![Afbeelding](http://s29.postimg.org/qdzbxikc3/Scannen0001.jpg)
![Afbeelding](http://s15.postimg.org/gqzdi7hgn/Martine_42_3.jpg)
- carjans
- Berichten: 13921
- Lid geworden op: 03-01-2012 14:08
Re: Hoe Grip op Koolhydraten mijn leven veranderde…
Mooi verslag en wat goed dat je het nu zo met dit eetpatroon (GOK) zo goed kan afvallen en je gezonde en normale gezondheid weer terug hebt.
Mijn dochter is 26 jaar geleden geboren met een hartafwijking. Wij wisten dat niet. Het kind groeide niet in de lengte en niet in gewicht, was altijd ziek, zwak en onderweg. We hebben ons toen plat gelopen bij de kinderarts, huisarts en zelfs een diëtiste.
Maar de diëtiste kon voorschrijven wat ze wilde maar het kind ging niet eten en niet groeien in gewicht. Haar hartje slurpte alle energie en goedheid uit haar lijfje. Na ruim 2 jaar tobben, kwam de kinderarts bij toeval er achter dat ze een hartafwijking had. Om een lang verhaal kort te maken is zij op 2 jarige leeftijd geopereerd en werd ons verzekerd dat ze weer zou groeien en ook in gewicht.
Het is een gezonde meid geworden (zie het filmpje van de meeting. Dat hoelahoep meisje is onze dochter). Maar groeien is heel langzaam gegaan en ze is nog steeds niet aan de volle kant. Echter is het kind noooooooooit meer ziek, zwak of onderweg en is verder met haar hart alles in orde.
Hoe gek kan het lopen in een mensenleven.................,
Martine wees trots op wat je bereikt hebt en ga door met deze leefstijl![Wink ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
Mijn dochter is 26 jaar geleden geboren met een hartafwijking. Wij wisten dat niet. Het kind groeide niet in de lengte en niet in gewicht, was altijd ziek, zwak en onderweg. We hebben ons toen plat gelopen bij de kinderarts, huisarts en zelfs een diëtiste.
Maar de diëtiste kon voorschrijven wat ze wilde maar het kind ging niet eten en niet groeien in gewicht. Haar hartje slurpte alle energie en goedheid uit haar lijfje. Na ruim 2 jaar tobben, kwam de kinderarts bij toeval er achter dat ze een hartafwijking had. Om een lang verhaal kort te maken is zij op 2 jarige leeftijd geopereerd en werd ons verzekerd dat ze weer zou groeien en ook in gewicht.
Het is een gezonde meid geworden (zie het filmpje van de meeting. Dat hoelahoep meisje is onze dochter). Maar groeien is heel langzaam gegaan en ze is nog steeds niet aan de volle kant. Echter is het kind noooooooooit meer ziek, zwak of onderweg en is verder met haar hart alles in orde.
Hoe gek kan het lopen in een mensenleven.................,
Martine wees trots op wat je bereikt hebt en ga door met deze leefstijl
![Wink ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
Groetjes Carla J
Mijn dagboek
Ieder verantwoord dieet werkt, als je de juist manier van denken hebt. Gew. 56/57 kg, v.a. 09-'12
Mijn dagboek
Ieder verantwoord dieet werkt, als je de juist manier van denken hebt. Gew. 56/57 kg, v.a. 09-'12
-
- Berichten: 1125
- Lid geworden op: 20-02-2013 14:16
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
Dank jullie wel voor de lieve reacties. Ik vond het best spannend om mijn persoonlijke verhaal te plaatsen!
@carjans: Mijn lichamelijke gezondheid laat nog altijd veel te wensen over, al ben ik deze winter door GOK een heel stuk fitter dan voorgaande winters. Ik ben met name zo blij dat mijn geestelijke gezondheid er zo op vooruit is gegaan. Ook met mijn beperkte conditie ben ik nu gelukkig! Heerlijk! applaus
@carjans: Mijn lichamelijke gezondheid laat nog altijd veel te wensen over, al ben ik deze winter door GOK een heel stuk fitter dan voorgaande winters. Ik ben met name zo blij dat mijn geestelijke gezondheid er zo op vooruit is gegaan. Ook met mijn beperkte conditie ben ik nu gelukkig! Heerlijk! applaus
-
- Berichten: 578
- Lid geworden op: 25-07-2013 09:04
mag wel zeggen, je ziet er geweldig uit. ook ik heb er veel baat bij gehad en nog steeds, half jaar geleden begonnen , nu zonder suiker medicatie. jij bent een groot voorbeeld voor velen
Mijn dagboek
op gewicht, fase 2
op gewicht, fase 2
-
- Berichten: 4778
- Lid geworden op: 09-03-2010 16:22
- Mireille71
- Berichten: 94
- Lid geworden op: 03-01-2012 00:34
-
- Berichten: 21241
- Lid geworden op: 06-03-2010 13:51
-
- Berichten: 5177
- Lid geworden op: 11-06-2012 19:42
-
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 12-11-2013 11:15
Ik zit niet snel om letters verlegen....nu wel....dit komt rechtstreeks binnen,ik ben er ven stil van en het kippenvel op mijn armen geeft aan hoe intens ik dit met je meevoel.
Vanchter mijn laptopje een diepe buiging,diep respect en mens...wat zul jij GENIETEN van top tot teen
!
Kleine noot voor Carla....dit had ik eveneens bij jouw verhaal en wat was ik jaloers op het hoelahoepmeisje bij de meeting,zo gracieus...Wauw! Doe daar ook maar een flinke schep respect bij op.
Jo
Vanchter mijn laptopje een diepe buiging,diep respect en mens...wat zul jij GENIETEN van top tot teen
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)
Kleine noot voor Carla....dit had ik eveneens bij jouw verhaal en wat was ik jaloers op het hoelahoepmeisje bij de meeting,zo gracieus...Wauw! Doe daar ook maar een flinke schep respect bij op.
Jo
- carjans
- Berichten: 13921
- Lid geworden op: 03-01-2012 14:08
Dank, zal het haar zeggen ;)Kleine noot voor Carla....dit had ik eveneens bij jouw verhaal en wat was ik jaloers op het hoelahoepmeisje bij de meeting,zo gracieus...Wauw! Doe daar ook maar een flinke schep respect bij op.
Groetjes Carla J
Mijn dagboek
Ieder verantwoord dieet werkt, als je de juist manier van denken hebt. Gew. 56/57 kg, v.a. 09-'12
Mijn dagboek
Ieder verantwoord dieet werkt, als je de juist manier van denken hebt. Gew. 56/57 kg, v.a. 09-'12
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
- macsis
- Berichten: 2395
- Lid geworden op: 10-09-2011 08:00
Hoi Martine, ik ben ook even in je boekje gaan lezen, geweldig verhaal en inderdaad ' dat Becel geneuzel' moet nou maar eens afgelopen zijn!Jo en zo schreef:Hoe fijn is dat? En het promoverhaal van jou versus het Becelgeneuzel....daar kon wel eens een hele mooie doorbraak inzitten.
Plezierige dag vandaag!
- margos
- Berichten: 243
- Lid geworden op: 21-01-2010 22:35
Ik kwam jouw verhaal op FB tegen.
Ik heb diep respect voor je. Wat heb jij een zwaar pad moeten bewandelen voordat de juiste personen jou eindelijk de juiste weg konden aan wijzen.
Maar jíj hebt het met beide handen aan gegrepen en gevolgd.
Ik ben zóóó blij voor je dat jij ook Gok hebt ontdekt.
En Carla; wat zul jij ook trots zijn op jouw dochter. Ze heeft de start van haar jonge leventje goed in weten te halen. Chapeau ook voor jullie.
Ik heb diep respect voor je. Wat heb jij een zwaar pad moeten bewandelen voordat de juiste personen jou eindelijk de juiste weg konden aan wijzen.
Maar jíj hebt het met beide handen aan gegrepen en gevolgd.
Ik ben zóóó blij voor je dat jij ook Gok hebt ontdekt.
En Carla; wat zul jij ook trots zijn op jouw dochter. Ze heeft de start van haar jonge leventje goed in weten te halen. Chapeau ook voor jullie.
-
- Berichten: 3304
- Lid geworden op: 25-11-2010 19:49
- carjans
- Berichten: 13921
- Lid geworden op: 03-01-2012 14:08
Dank..............ik ben ENORM trots op mij dochter.....maar ook op mijn zoon hoor ;)margos schreef:Ik kwam jouw verhaal op FB tegen.
Ik heb diep respect voor je. Wat heb jij een zwaar pad moeten bewandelen voordat de juiste personen jou eindelijk de juiste weg konden aan wijzen.
Maar jíj hebt het met beide handen aan gegrepen en gevolgd.
Ik ben zóóó blij voor je dat jij ook Gok hebt ontdekt.
En Carla; wat zul jij ook trots zijn op jouw dochter. Ze heeft de start van haar jonge leventje goed in weten te halen. Chapeau ook voor jullie.
Groetjes Carla J
Mijn dagboek
Ieder verantwoord dieet werkt, als je de juist manier van denken hebt. Gew. 56/57 kg, v.a. 09-'12
Mijn dagboek
Ieder verantwoord dieet werkt, als je de juist manier van denken hebt. Gew. 56/57 kg, v.a. 09-'12
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
-
- Berichten: 71
- Lid geworden op: 20-03-2014 15:20
- Noa1
- Berichten: 76
- Lid geworden op: 10-03-2014 13:22
-
- Berichten: 57
- Lid geworden op: 28-07-2014 10:00
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
- Ann83
- Berichten: 18
- Lid geworden op: 02-09-2014 09:55
- LianeL76
- Berichten: 22
- Lid geworden op: 09-09-2014 20:32
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
-
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 18-04-2014 09:17
- Oma Mirjam
- Berichten: 219
- Lid geworden op: 05-03-2014 10:25
-
- Berichten: 606
- Lid geworden op: 26-06-2011 20:07
Hoi Martine,
Hebt je stukje gelezen, dit geeft mij moed en motivatie.
Zelf ben ik ook hart patiënt, in 2008 heb ik 3 omleidingen gehad er zit nu nog steeds een vernauwing achter het hart, waar ik weinig last van heb, ook heb al 22 jaar een trageschildklier, waar ik med voor heb (175 mcg euthyrox), hou snel vocht vast, enz.
Ik heb van alles geprobeerd om af te vallen, zelfs met gok wil het niet lukken, toch heb ik voor mijzelf besloten om weer te gaan gokken.
Ik ben weer gaan lezen op het forum en na het lezen van je stukje, ben ik er helemaal klaar voor.
Ik moet nog wel even weer kijken hoe ik dit met mijn werk doe, werk wisselde diensten en soms schiet het eten er even bij in (werk op een hospice)...
Ik ben blij dat je dit het willen delen, ik ga vandaag mij voorbereidingen nog treffen.
Ik ga afvallen...
Fijne feestdagen en een gezonde toekomst.
Hebt je stukje gelezen, dit geeft mij moed en motivatie.
Zelf ben ik ook hart patiënt, in 2008 heb ik 3 omleidingen gehad er zit nu nog steeds een vernauwing achter het hart, waar ik weinig last van heb, ook heb al 22 jaar een trageschildklier, waar ik med voor heb (175 mcg euthyrox), hou snel vocht vast, enz.
Ik heb van alles geprobeerd om af te vallen, zelfs met gok wil het niet lukken, toch heb ik voor mijzelf besloten om weer te gaan gokken.
Ik ben weer gaan lezen op het forum en na het lezen van je stukje, ben ik er helemaal klaar voor.
Ik moet nog wel even weer kijken hoe ik dit met mijn werk doe, werk wisselde diensten en soms schiet het eten er even bij in (werk op een hospice)...
Ik ben blij dat je dit het willen delen, ik ga vandaag mij voorbereidingen nog treffen.
Ik ga afvallen...
Fijne feestdagen en een gezonde toekomst.
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
-
- Berichten: 606
- Lid geworden op: 26-06-2011 20:07
-
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 20-12-2014 11:17
Wauw Martine, zit hier met een brok in mijn keel na het lezen van je verhaal!!
Wat ben jij een doorzetter en wat heb je een prachtig resultaat behaald!
Ook ik ben door mijn ziekte niet in staat tot normale beweging en moet veel rusten. Jij laat me zien dat het desondanks toch mogelijk is om af te vallen.
Dat geeft mij goede moed![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)
Wat ben jij een doorzetter en wat heb je een prachtig resultaat behaald!
Ook ik ben door mijn ziekte niet in staat tot normale beweging en moet veel rusten. Jij laat me zien dat het desondanks toch mogelijk is om af te vallen.
Dat geeft mij goede moed
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)
![Afbeelding](http://www.weegclub.nl/weegclub-ticker-56017.png)
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
- bruintje76
- Berichten: 87
- Lid geworden op: 30-05-2012 09:53
-
- Berichten: 44
- Lid geworden op: 09-02-2015 22:53
- Martine1971
- Berichten: 7928
- Lid geworden op: 19-09-2013 15:45
- Andrea1973
- Berichten: 265
- Lid geworden op: 09-06-2015 16:43
Hoi Martine,
Heb net je levensverhaal gelezen, heftig hoor.
Gelukkig heb je een goede weg gevonden en kun je door je eigen ervaring veel mensen tot steun zijn.
Ik hoop je nog regelmatig tegen te komen hier op het forum.
Groeten,
Andrea
Heb net je levensverhaal gelezen, heftig hoor.
Gelukkig heb je een goede weg gevonden en kun je door je eigen ervaring veel mensen tot steun zijn.
Ik hoop je nog regelmatig tegen te komen hier op het forum.
Groeten,
Andrea
Begin de dag met een lach!
dagboek Andrea1973
dagboek Andrea1973
- Karin van h
- Berichten: 48
- Lid geworden op: 20-09-2016 09:18
- Karin van h
- Berichten: 48
- Lid geworden op: 20-09-2016 09:18
- Wilmab1963
- Berichten: 10
- Lid geworden op: 20-05-2016 12:38
- ejtnaaD66
- Berichten: 1469
- Lid geworden op: 06-02-2017 11:10
- marieke1977
- Berichten: 95
- Lid geworden op: 16-09-2015 21:11
Hoi Martine,
Ik heb zojuist je verhaal gelezen. Wat heb jij veel meegemaakt
en wat een discipline heb je laten zien! Diep respect!
Ongelooflijk om te zien wat gok ook op medisch gebied voor jou doet! Dit vind ik enorm inspirerend. Ik ga maandag weer beginnen maar ben soms toch nog wat bang dat ik teveel vette kaas, vlees/worst en eieren eet. .... Maar jouw verhaal geeft me toch weer nieuwe motivatie!
Groetjes Marieke
Ik heb zojuist je verhaal gelezen. Wat heb jij veel meegemaakt
en wat een discipline heb je laten zien! Diep respect!
Ongelooflijk om te zien wat gok ook op medisch gebied voor jou doet! Dit vind ik enorm inspirerend. Ik ga maandag weer beginnen maar ben soms toch nog wat bang dat ik teveel vette kaas, vlees/worst en eieren eet. .... Maar jouw verhaal geeft me toch weer nieuwe motivatie!
Groetjes Marieke