OPGEWICHT - Yvonne Lemmers, diëtiste met Grip Op Koolhydraten -

Johanna · Geregistreerd op: 07 Feb 2010 Berichten: 18

Hallo allemaal,

Dit wordt een lang verhaal en ik was er eerst een beetje huiverig voor om het op het forum te zetten, maar Yvonne Lemmers heeft me aangemoedigd om dat toch te doen, dus hier komt het.

Ik heb onlangs Yvonnes boek “Grip op koolhydraten” gekocht en ben anderhalve week geleden met GOK-ken begonnen. Gezien mijn voorgeschiedenis is het heel bijzonder dat ik nu toch weer een dergelijke “gok” waag. Ik zal uitleggen waarom.

Ik ben nu 48 jaar, ben vanaf mijn geboorte dik geweest en toen ik 12 jaar was, woog ik al 95 kg. Op school werd ik wegens mijn dikte enorm gepest (en zelfs geslagen) en ik wilde niets liever dan er net zo slank uitzien als mijn klasgenootjes. Daarom was ik al vanaf mijn achtste bezig met diëten en afvallen. Rond mijn twaalfde had ik al allerlei calorie-arme diëten gevolgd en ook het Atkins dieet had ik al geprobeerd (dat was begin jaren 70, de eerste keer dat Atkins in de mode was). Maar alle diëten haalden niets uit en ik werd steeds maar dikker.

Op een gegeven moment ben ik naar mijn huisarts gegaan. De huisarts had namelijk tegen mijn ouders gezegd dat hij mij wel kon helpen, maar dat ik “het zelf moest willen, anders lukte het niet”, dus ik moest pas bij hem komen als ik “eraan toe was” en dan moest ik zónder de begeleiding van mijn ouders bij hem komen. Toen ik voor het eerst (alleen) bij hem kwam, gaf hij mij de volgende instructies mee: weinig eten, niet snoepen en geen vette jus. Ja hoor, daar had ik wat aan. Snoepen deed ik al nauwelijks, en mijn moeder kookte al mager en haalde het vet al van de jus. Maar ja, ik was nog maar 13 en veel te bleu om tegen de huisarts in te gaan. Met deze nutteloze instructies ging ik dus naar huis en probeerde er samen met mijn moeder het beste van te maken.

Toen ik na een paar weken weer bij hem kwam, bekeek hij me van top tot teen en het eerste wat hij zei was: “Nou, jij ben niet veel afgevallen, dat zie ik zo.” Toen hij me woog, bleek ik toch wel 2 pond te zijn afgevallen, maar dat vond hij duidelijk veel te weinig. Vervolgens ging hij proberen met manipulerende vragen uit me te krijgen waarom ik niet genoeg was afgevallen. Zo vroeg hij bijvoorbeeld: “Lust je wel patat?” Ik zei: “Ja, dat lust ik wel.” “Aha!” antwoordde hij triomfantelijk, “dan heb je dat zeker pas nog gegeten, anders wist je niet dat je het lustte. Geen wonder dat je niet genoeg bent afgevallen.” Met andere woorden: “Het is je eigen schuld dat je zo dik bent. Je doet het zelf.” En dat zei een huisarts tegen een 13-jarig meisje dat daar in haar eentje zat zonder de steun van haar ouders, omdat de arts dat zo verordonneerd had. Dat is nu meer dan 35 jaar geleden en ik word er NOG emotioneel van als ik eraan terug denk.

Toen ik in tranen thuis kwam en mijn moeder vertelde wat er was gebeurd, was ze laaiend van woede. Ze is meteen naar de huisarts gegaan en heeft hem de wind van voren gegeven. Hoe durfde hij te suggereren dat ik het aan mijzelf te danken had!?! Zij wist als geen ander dat ik er alles aan probeerde te doen om af te vallen, maar dat niets hielp. Ze eiste een verwijsbriefje naar het ziekenhuis voor nader onderzoek en dat hebben we ook gekregen. In het ziekenhuis ben ik onderzocht door een internist, en volgens hem werkten al mijn organen aan de trage kant, maar hij wist verder ook niet goed wat hij eraan moest doen. Hij verwees ons naar de diëtiste van het ziekenhuis. Helaas kwamen we daar van de regen in de drup…

De diëtiste schreef mij een dieet voor van 600 calorieën per dag. Dat kwam neer op ’s ochtends een plakje knäckebröd met magere smeerkaas, 2 van die knäckebrödcrackers met smeerkaas en een appel mee naar school, en ’s avonds een stukje gegrilde kip of gekookte vis o.i.d. met elke avond een enorme bak rauwkost met een dressing van magere yoghurt. Dat dieet van 600 calorieën per dag heb ik anderhalf jaar vol gehouden terwijl ik in de groei was (13, 14 jaar!!). Toen ik op een gegeven moment bij de tandarts kwam, vroeg hij aan mijn moeder: “Mevrouw, wat geeft u dat kind toch te eten?” Hij kon aan mijn tanden zien dat ik een heel ander eetpatroon had dan mijn leeftijdgenootjes (bergen sla en geen snoep).

Ik at dus als een konijn, maar afvallen, ho maar. In het begin ging er natuurlijk wel een paar kilo af, maar ik moest om de 3 weken bij de diëtiste terug komen, en elke keer was ik minder afgevallen, totdat het afvallen stil bleef staan en niet meer op gang kwam. Ondertussen voelde ik me steeds slapper, ik kon me op school nauwelijks nog concentreren en mijn schoolcijfers holden achteruit. Toen ik na anderhalf jaar uithongeren weer eens bij de diëtiste was geweest, was ik weer niks afgevallen. Dat was het einde. Ik ben helemaal ingestort en kon een week lang niet ophouden met huilen. Daarna kon ik het hongeren niet langer meer volhouden en ben ik weer normaal gaan eten. Het gevolg daarvan was makkelijk te raden. Al het gewicht was in no time terug, plus nog een 15 kg extra.

In mijn studietijd (in de 80er jaren) heb ik nog een paar keer opnieuw geprobeerd om af te vallen. Eerst opnieuw met een diëtiste, maar dat was weer een fiasco. Deze diëtiste had gehoord dat mensen ook uit emotie en om psychische redenen kunnen eten, dus ging ze de psycholoog uithangen en moest ik bij elke hap die ik nam, op papier beschrijven wat ik daarbij voelde. Helaas had ze niet genoeg verstand van psychologie om zoiets tot een goed einde te brengen. Ze pakte het psychologisch totaal verkeerd aan, met als gevolg dat ik helemaal in een depressie raakte en weer aankwam. Ik voelde hoe slecht haar behandeling voor me was en ben ermee gestopt.

Toen ik dat avontuur weer een beetje te boven was, kwam ik onder begeleiding van een arts die gespecialiseerd was in homeopathie. (Ik was toen rond de 25.) Deze arts was ons speciaal aangeraden door mensen die ook met zwaar overgewicht hadden gekampt en die heel enthousiast over hem waren, dus hebben we een afspraak met hem gemaakt. Dit was de eerste dokter die me het gevoel gaf dat hij mijn probleem serieus nam, omdat hij ruim de tijd nam om echt naar mij te luisteren en om alles over mij en mijn gewichtsproblemen te weten te komen. Tijdens het eerste consult praatte hij ruim anderhalf uur met mij en mijn ouders en zijn conclusie was dat mijn overgewicht een enorm probleem voor mij was, maar dat hij mij kon helpen. Het feit dat ik voor het eerst echt erkenning kreeg van een dokter was een openbaring en daarom kreeg ik voor het eerst een beetje vertrouwen in een medicus.

Volgens de methode van deze arts moest ik twee dagen per week de hele dag alleen maar appels eten, en de andere dagen kon ik gewoon eten wat ik wilde. Ook moest ik homeopathische medicijnen slikken en de eetlustremmer Ponderal. In het begin viel ik wel weer af en ik was erg gemotiveerd omdat ik mij eindelijk erkend voelde, maar op de langere duur ging het natuurlijk weer net zo als de vorige keren. Ik viel steeds minder af en het gewicht bleef uiteindelijk op hetzelfde niveau stilstaan. Na ongeveer 2 jaar overleed de arts heel plotseling en daardoor stopte de behandeling en het medicijngebruik. Ik ging langzamerhand weer normaal eten en mijn gewicht nam weer extreem snel toe. Een paar jaar later las ik dat Ponderal uit de handel was genomen omdat in de USA was gebleken dat bij langdurig gebruik (een half tot 2 jaar) ernstige afwijkingen aan de hartkleppen konden ontstaan. Ik had datzelfde middel tijdens mijn behandeling bijna 2 jaar lang gebruikt, op voorschrift van die dokter… Ook dit was dus uiteindelijk op een totale teleurstelling uitgelopen en had mijn gezondheid beslist geen goed gedaan.

Toen ik uiteindelijk na dit laatste tweejarige afval-avontuur weer 20-30 kg zwaarder was dan daarvoor, heb ik de diëten voorgoed afgezworen. Ze hielpen immers geen van allen, sterker nog, ik werd er alleen maar dikker van. Ik besloot te accepteren dat ik dik was en altijd dik zou blijven. Ik kwam terecht bij een hele goede haptonome en zij heeft mij op psychisch en emotioneel gebied enorm geholpen. Door haar ben ik uit mijn schulp gekropen. Zij heeft mij geleerd mezelf te waarderen om wie en wat ik ben en me niets meer aan te trekken van wat anderen van mij zeggen en/of denken. Ze heeft me geleerd in contact te komen met de gevoelens in mijn lijf die ik al die jaren had onderdrukt. Alles wat met mijn lijf te maken had (zoals signalen van honger en van emoties) was immers slecht en negatief, en moest dus worden genegeerd en weggeduwd. Daardoor had ik het helemaal verleerd om naar de signalen en emoties vanuit mijn lijf te luisteren, laat staan dat ik er gehoor aan gaf. Zij heeft me dat opnieuw geleerd en daar heb ik veel aan gehad.

Ik besloot niet meer op de weegschaal te gaan staan, NOOIT meer op dieet te gaan en gewoon te eten waar ik zin in had. Ook ging ik die dingen doen die ik graag wilde doen, zoals bijvoorbeeld zwemmen. Dat had ik jaren lang uit schaamte niet gedurft, maar ik nu ging ik met mijn maat 64/66 gewoon naar het openbare zwembad om lekker baantjes te trekken.

Inmiddels zit ik door de haptonome heel anders in mijn vel dan vroeger. Ik schaam me niet meer voor mijn overgewicht en ik ben veel mondiger, evenwichtiger, sterker en strijdbaarder geworden. Ik geef namens de Nederlandse Obesitas Vereniging lezingen over obesitas op symposia en congressen (bijvoorbeeld voor biologen, farmaceuten, huisartsen en specialisten) en ik vertel daarbij het patiëntenperspectief van obesitas. Kortom, ik ben een heel eind gekomen in mijn strijd. Zo voel ik dat zelf althans.

Toch begon het een tijdje geleden weer te knagen, want ondanks alle psychische en emotionele vooruitgang blijf ik wel rondlopen in een lichaam dat meer dan twee keer zo zwaar is als het zou moeten zijn, en daar heb ik fysiek last van. Ik moet al dat extra gewicht wel steeds meeslepen en dat wordt steeds moeilijker nu ik ouder word. Mijn knieën doen zeer, ik kan niet lang lopen of staan en ik kan een aantal dingen niet doen, puur en alleen omdat ik zo dik ben. Daar zou ik eigenlijk toch wel graag iets in willen verbeteren, maar nooit meer op dezelfde manier zoals ik dat vroeger heb gedaan. Dat was immers een heilloze weg.

In een opwelling heb ik me via internet opgegeven voor dat dr. Frank verhaal, maar wat ik vervolgens in die dagelijkse emails las, ging me toch allemaal iets te gelikt en te geolied. Misschien is het verbeelding van me omdat ik al zo vaak teleurgesteld ben door de medische wereld, maar ik kon het gevoel niet van me afzetten dat hier mensen “beter” werden van andermans ellende. Vooral de manier waarop die shakes werden opgedrongen stond me niet aan en ik heb het dieet dus niet gevolgd. Maar naar aanleiding van dr. Frank kwam ik via internet toevallig achter het bestaan van Yvonnes boek “Grip op Koolhydraten”. Ik heb het besteld, 2 keer gelezen en het sprak me aan. Alles klopte precies met wat ik vroeger beleefd heb met al mijn diëten, en het klonk allemaal heel logisch en veelbelovend. Uiteindelijk heb ik besloten het te proberen. Ik ben er nu anderhalve week mee bezig, en ik kan aan mijn lichaam heel duidelijk merken dat er andere dingen gaande zijn dan normaal. De eerste dag voelde mijn hoofd heel raar en was ik slap in mijn spieren, maar dat ging na 1 of 2 dagen over. Ik heb me niet gewogen toen ik begon (ik heb geen weegschaal meer in huis), maar aan mijn kleren meen ik al een beetje te merken dat ik een klein beetje in omvang ben afgenomen. Ik ben ook niet van plan om me te gaan wegen, want ik wil nooit meer in die obsessie van af te vallen pondjes en onsjes terugvallen. Ik merk vanzelf wel aan mijn lichaam en aan mijn kleren of het werkt of niet. Het gaat mij niet om de kilo’s maar om het welbevinden.

Ik heb dus besloten om Yvonnes eetwijze een tijdje te volgen en gezien mijn bovenstaande verhaal snappen jullie inmiddels waarschijnlijk wel dat dat besluit voor mij inderdaad best bijzonder is. Het feit dat ik dit ondanks alle eerdere slechte ervaringen wil proberen komt vooral omdat deze eetwijze totaal anders is dan wat ik tot nu toe heb geprobeerd en omdat alles wat Yvonne in haar boek schrijft, helemaal klopt met wat ik zelf heb meegemaakt. Ik hoop dus dat ik met deze methode wat in omvang afneem waardoor ik mij weer iets makkelijker kan bewegen en mij lichamelijk wat prettiger voel doordat ik wat minder gewicht mee hoef te slepen. Dat is het enige doel dat ik heb. Als ik dat bereik, ben ik al “dik” tevreden.

Met hartelijke groeten,
Hanneke

Klavertje · Geregistreerd op: 24 Sep 2009 Berichten: 328

Wat een verhaal, ik hoop dat je met deze manier van eten, je weg kan vinden.
_________________

14/9 Startgewicht met ander dieet 76.9kg
28/9 Startgewicht "Grip op koolhydraten" 74.2kg
01/04 Startgewicht "weight watchers" 72.5

Odette · Geplaatst: Do Feb 11, 2010 6:30 pm Onderwerp:

Het gaat mij niet om de kilo’s maar om het welbevinden.

Halleluja!!! Het ga je goed Hanneke...
_________________
Greetz, Odette

jes · Geregistreerd op: 10 Jan 2010 Berichten: 52

Hallo Hanneke,

Ik heb je verhaal gelezen. Ik begrijp dat je het erg moeilijk hebt gehad. Het is heel erg dat medici zo kunnen reageren.
Wat goed van je dat je lezingen geeft voor de Obesitasvereniging! Jij weet wat het is en hoe het voelt.
Moedig van je om toch nog weer iets nieuws te proberen omdat alles zo herkenbaar is zoals Yvonne het in haar boek beschrijft.
Ik hoop van harte dat jij je er ook beter van gaat voelen en dat je jouw doel zult bereiken!
Hanneke ik wens je heel veel succes!

groetjes Jes

marie · Geregistreerd op: 08 Jan 2010 Berichten: 291

Hoi Hanneke!

Welkom en wat een verhaal!

Ik wens je heel veel succes!

Gr Marie

Rianne1 · Geregistreerd op: 27 Jan 2010 Berichten: 147

Welkom Hanneke,

Ik heb echt even moeten slikken om je verhaal. Pffffffff.
Wat een leed al zo vroeg in je jeugd.
Ben benieuwd of deze voedingswijze je bevalt .
Ik hoop dat het je brengt wat je graag wenst Very Happy

Hou ons op de hoogte. Okay Wink

Groetjes Rianne
_________________
Onderricht anderen vanuit de leegte van je wezen en de volheid van je hart {The Tao Box}

Yvonne Lemmers · Geplaatst: Do Feb 11, 2010 11:39 pm Onderwerp: Goede stap

Hoi Hanneke,

Goede stap!
Nu kun je niet meer terug en móet je verder en heb je ineens medelijners die je gaan volgen, steunen, meeleven en je kunt hier met je vragen terecht.

Volgende stap is het aanmaken van je eigen dagboekje waarin je dagelijks of wekelijks vermeld wat je eet en je vertelt in het kort je bevindingen. zie http://opgewicht.forum2go.nl/dagboeken-f24.html
Kopieer je eigen verhaal in je eerste bericht of maak een verwijzing naar dit bericht aan.

Aangezien je niet gaat wegen raad ik je wel aan om een GRIP OP KOOLHYDRATEN-touwtje aan te maken.
Zodat je wel je vorderingen in beeld kunt brengen.
Ik leg je in je dagboekje wel uit hoe je zelf zo'n touwtje kunt maken.

Hoop toch zo dat je eindelijk je weg gevonden hebt...

Succes.
_________________
Yvonne Lemmers

Van koolhydraten krijg je honger... zegt het voort, zegt het voort...
zie www.opgewicht.eu

Jen · Geplaatst: Vr Feb 12, 2010 11:52 am Onderwerp:

Hoi Hanneke,

Ik wilde even zeggen dat ik respect voor je hebt dat je je verhaal zo durft te vertellen. Dat geeft ook wel aan (in mijn ogen) hoe sterk je eigenlijk bent. Ik vind het knap dat je toch, ondanks je lijnverleden, de stap durft te wagen met G.o.K. Ik wens je daar heel veel succes bij.

Groetjes

Jen
_________________
Het leven stelt op zich niets voor het is wat je er zelf van maakt.......

Johanna · Geregistreerd op: 07 Feb 2010 Berichten: 18

Allemaal heel erg bedankt voor de welkomswoorden.
Fijn dat jullie zo bemoedigend op mijn verhaal gereageerd hebben.

Yvonne, ik zal een dagboekje gaan aanmaken en daar verder schrijven.

Nogmaals bedankt allemaal en groetjes,
Hanneke

Yvonne Lemmers · Geplaatst: Vr Feb 12, 2010 1:55 pm Onderwerp: koolhydraatverslaafde kinderen

Beseffen we dat het verhaal van Hanneke op gaat voor alle (dikke) jonge koolhydraatverslaafde kinderen van tegenwoordig...
Als deze kinderen op mager en LIGHT gezet worden gaan ze hetzelfde als Hanneke meemaken...

hoe meer je probeert te lijnen op een verkeerde vetarme manier, hoe zwaarder je uiteindelijk wordt.

Koolhydraatbeperking is de enige juiste manier om dit te doorbreken.
Dat voelt gelijk als een bevrijding.
_________________
Yvonne Lemmers

Van koolhydraten krijg je honger... zegt het voort, zegt het voort...
zie www.opgewicht.eu

janine59 · Geregistreerd op: 26 Okt 2009 Berichten: 1830

JA juf Yvonne!!!! Ik zal mijn kind nooit maar dan ook nooit aan de light producten zetten.. Laughing

Geintje hoor maar je hebt helemaal gelijk. Zegt het voort, zegt het voort.
_________________
Het leven is een feest, je moet alleen zelf de slingers ophangen!

Arlene · Geplaatst: Vr Feb 12, 2010 2:16 pm Onderwerp:

Hoi Hanneke en Yvonne,

De rillingen liepen over mijn lijf toen ik jouw verhaal las.
Ik moest meteen aan mijn eigen dochter denken. Die heeft weliswaar geen overgewicht, maar moet voor haar sport (judo) voldoen aan gewichtsklasses en is daardoor ook altijd met haar gewicht en afvallen bezig.
Zij heeft dezelfde ervaringen als jij. Iets afvallen, stilstaan en twee keer zoveel bijkomen. Veel light, mager en weinig eten.
Nu is ze met GOK begonnen en voelt zich beter, valt nog niet op de weegschaal, maar wel in centimeters af.
Ze heeft ook veel afkickverschijnselen (gehad).
Ik heb er vertrouwen in dat het met jou en met haar ook goed gaat komen.
Beterschap gewenst!
_________________
Groetjes Arlène

Zij die het opgeven weten nooit hoe dicht ze bij hun doel waren.

Catinka · Geregistreerd op: 12 Jan 2010 Berichten: 111

Hoi Hanneke,

Tja met tranen in de ogen gelezen. Ik ben ook altijd dik geweest en op jonge leeftijd met de dieetiste geconfronteerd. Het kon mijn verhaal wel zijn wat je hebt geschreven.

Maar ik ben nu dan een stuk dunner maar kan me nog niet zo voelen klinkt raar maar zit er zo ingebakken het te dik zijn dat de andere kant moeilijk is te geloven.

Ik wens je heel veel succes en het gaat je vast lukken met GOKKEN.
SUcces.
Groetjes Catinka

Trendy · Geregistreerd op: 25 Okt 2009 Berichten: 1267

In de eerste plaats heel hartelijk welkom hier bij ons op het forum.

Ik heb je verhaal met heel veel interesse zitten lezen, wat een nare tijd heb je meegemaakt al van af je tienerjaren, verschrikkelijk en ik vind het echt super knap van je dat je het hier zo uitgebreid hebt neergezet.

Petje af hoor.

Ik hoop dat het voor je heel goed gaat uitpakken met GoK en je hebt gelijk dat je ook net als ik in de eerste plaats gaat voor het jezelf goed voelen.

Ik ben niet zo zwaar als jij denk ik, maar zwaar genoeg om er in de loop van de jaren diabetes van te hebben gekregen en heb net als jij het boek van Yvonne eerst in één adem uitgelezen en daarna nog een keer.

Vaak pak ik het er weer bij om stukken overnieuw te lezen en voelde mij al gelijk na een week een stuk beter, fitter, prettiger in mijn lijf en mijn diabetes medicatie is stukken minder geworden om te gebruiken.

De kilo's vliegen er niet heel snel af, komt ook door insuline gebruik maar langzaam aan komt het wel.

Ik wens je ongelooflijk veel succes en misschien kun je mensen die bij de Obesitasclub zitten ook wel over een tijdje met jouw inspirerende verhaal hoe het je hier gaat verleiden om ook aan GoK te beginnen.

Ik ga je boekje volgen en toi, toi, toi.
_________________

Marian! · Geplaatst: Vr Feb 12, 2010 3:41 pm Onderwerp:

Hallo Hanneke,

Allereerst welkom hier op het forum, ik heb je verhaal gelezen en kreeg er een brok in mijn keel van. Ook ik ben im mijn vroege jeugd al geconfronteerd met artsen en diëtisten, maar niet zo erg als bij jou. Ik vind het heel moedig van je dat je, je verhaal hier opgeschreven hebt. Hopelijk gaat deze manier van eten/leven je goed bevallen en kunnen wij je steunen.

Heel veel sterkte.

Marian
_________________
Stel niet uit tot morgen, waarvan je vandaag kunt genieten!

Alexandra · Geplaatst: Vr Feb 12, 2010 5:12 pm Onderwerp:

Hai Hanneke,

Ook van mij een warm welkom hier, meis wat heb jij veel meegemaakt.
Wat zijn er toch veel domme mensen op de wereld. Ze zijn dan misschien afgestudeerd in de medicijnen en weet ik veel wat, het blijven sociaal erg domme mensen

Ik wens je heel veel succes met deze levenswijze en ik weet zeker dat dit ook voor jou gaat werken. Lekker in je vel zitten en nog afvallen ook ..

Dit is een heerlijk forum met allemaal lieve warme en open-minded mensen, het is geen afvalrace, we staan voor elkaar klaar met tips, ideeën, recepten, medeleven en indien nodig (ik praat nu over mezelf) af en toe een schop onder je gat Wink

Veel liefs,
Alexandra
_________________
Carpe Diem! Smile

kabri · Geplaatst: Za Feb 13, 2010 6:26 pm Onderwerp:

Hai Hanneke, ik wil je ook hartelijk welkom heten op dit gezellige forum. Wat een verhaal heb je geschreven, recht uit je hart. Je zou er volgens mij zo een boek over kunnen schrijven. (kun je alsnog doen, als je dat wilt) Toen ik dit allemaal las, voelde ik een grote eenzaamheid. Wat kunnen mensen toch hard zijn. Dokters waar je tegenop kijkt, omdat ze (dat neem je aan) deskundig zijn. Maar over de pyche van de mens moeten ze nog heel veel leren. Meid, ik hoop dat dit dieet je gaat bevallen en dat je nooit meer anders wil. En voor een luisterend oor kun je zeker op dit forum terecht. Ik wens je heel veel succes toe en geniet van al het lekkers met dit dieet.
Groetjes van Karin
_________________

Kees · Geplaatst: Zo Feb 14, 2010 12:06 pm Onderwerp:

Bedankt voor je verhaal, Hanneke. Ik vind dat je zeer aangrijpend beschrijft waar heel veel mensen met overgewicht tegenaan lopen. Die muur van onbegrip en het verwijt dat je het allemaal aan jezelf te wijten hebt zijn ontzettend ondermijnend voor je zelfvertrouwen. Sinds ik weet dat de obesitasvork heel anders in de steel zit dan ons wordt voorgehouden, heb ik me heilig voorgenomen om daar iets aan te doen. Ik ben benieuwd hoe het je verder vergaat maar het begin klinkt goed!

Kees
_________________
http://www.metabool.com

Gerlies · Geregistreerd op: 31 Jan 2010 Berichten: 130

Lieve Hanneke,
Bedankt voor je verhaal. Heel knap van je om dit met ons te kunnen en durven delen. Het raakte me.
Met hulp en steun van al die lieve mensen hier gaat het je zeker lukken. We zitten allemaal in meer of mindere mate in hetzelfde schuitje en dus wens ik je "Behouden Vaart" veel succes,
Gerlies

lolo · Geplaatst: Zo Feb 14, 2010 12:32 pm Onderwerp:

Hanneke,

Jij vertegenwoordigt hier een hele grote groep van de samenleving die pijnlijk gebukt gaat onder de snerende opmerkingen van onze medemens. Dank voor je lef om hier je verhaal te vertellen en ons maar weer eens bewust te maken op de grote vuist die we allen moeten maken naar de onwetende medemens.

Het gaat hier helemaal goedkomen met jou. Welkom Razz

Renate · Geregistreerd op: 10 Nov 2009 Berichten: 964

Hai Hanneke!

Wat n verhaal! Zelf heb ik ook jarenlang overgewicht gehad en sinds zeer kort weeg ik stukken minder.

In mijn omgeving heb ik ook enkele ernstig obesitas personen, maar als ik hun met jou vergelijk, dan moet ik wel mn petje afnemen voor je!
Bij hun is gezelligheid verbonden met snaaien. Geen koekje maar een zak gevulde koeken bij de koffie en de hele dag marsjes eten.
En dan maar klagen dat ze niet afvallen.... ondanks dat ze sporten...

Meid, ga ervoor... wij steunen je hier zoveel mogelijk. Schrijf zoveel mogelijk van je af. Het is absoluut geen wedstrijd, maar een gezond gewicht in een lijf waarin je je gelukkig voelt, is zoveel waard!

Ik volg je....

Dikke knuf!
_________________
Herinner je gisteren
Droom van morgen
Maar leef vandaag!

Johanna · Geregistreerd op: 07 Feb 2010 Berichten: 18

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie lieve en bemoedigende reacties. Dat was heel fijn om te lezen. Zoals ik al schreef, was ik eerst nogal huiverig om het hele verhaal op het forum te zetten. Het is tenslotte wel een heel persoonlijk verhaal dat je dan zomaar de wereld inslingert zonder dat je weet wie dat allemaal lezen. Maar jullie reacties zijn hartverwarmend. Bedankt daarvoor.

Hartelijke groeten, Hanneke

Pinjo · Geplaatst: Ma Feb 15, 2010 11:19 am Onderwerp:

Hanneke, hartelijk welkom hier.
Heb met tranen in mijn ogen je verhaal gelezen.
Ik wens je heel veel succes....
You can do it!

_________________
Mijn eetdagboek

vliegje · Geplaatst: Di Feb 16, 2010 3:00 pm Onderwerp:

Hi Hanneke,

Ik heb net je verhaal gelezen, wat een ellende heb je al meegemaakt met lijnen/afvallen.
Daarom dubbel zo knap dat je het nog een keer gaat proberen. SUPER

Heel veel succes
Grtz Andrea
_________________
Elke minuut dat je je druk maakt om het verleden gaat af van de toekomst.

smitsie · Geregistreerd op: 03 Okt 2009 Berichten: 161

Hoi Hanneke,
super dat je je verhaal zo opschrijft.
artsen moeten nog heel wat leren denk ik zo.
Ik ben reuze benieuwd hoe jij je gaat voelen straks.
waarom ik dat zo zeg?
nou..... ik mag dan heel matig mijn kilo's kwijtraken ik ben heel blij dat ik aan het gokken ben omdat ik heel erg veranderd ben tussen de oortjes.
veel minder negatief en meer vertrouwen in de toekomst en zeker veel positiever.dat is voor mij veeeeeeel belangrijker dan al die te lozen kilo's.is ook leuk hoor maar..........................
nogmaals Hanneke,heeeeel veeeeeeeeeeeeeeeel geluk met dit "dieet"

groetjes smitsie
_________________
[img]//www.caloriedagboek.nl/dieetticker/img/CI637TYR354.jpg[/img]

Johanna · Geregistreerd op: 07 Feb 2010 Berichten: 18

Jen · Geplaatst: Wo Feb 17, 2010 6:46 pm Onderwerp:

Toch ben ik wel nieuwsgierig hoor Hanneke. Je verhaal staat nu 6 dagen op het forum, en uit je verhaal maak ik op dat je nu dus 2 en een halve week aan het Gokken bent. Ik ben eigenlijk heel erg nieuwsgierig hoe je je nu voelt en hoe je deze weken ervaren hebt ?

Groetjes

Jen
_________________
Het leven stelt op zich niets voor het is wat je er zelf van maakt.......

Doortje58 · Geplaatst: Wo Feb 17, 2010 11:30 pm Onderwerp:

Ik zag vanmiddag in het zwembad kinderen spelen die ook een flink overgewicht hadden en keek na het lezen van jouw verhaal al met heel andere ogen naar ze...............

Wat zou ik graag die moeders geattendeerd hebben op Yvonne's boek!

Hopelijk worden de doktoren op tijd wakker geschut en laten ze deze kinderen niet al die ellende die jij hebt moeten ondergaan, meemaken!
_________________
*
*

maren · Geregistreerd op: 20 Nov 2009 Berichten: 157

Hallo Hanneke!

Ik las je verhaal pas vanmorgen nadat ik een mailtje had gekregen in mijn mailbox waarin we o.a. attent werden gemaakt op jouw verhaal!
En wat een verhaal zeg, ook met tranen in de ogen gelezen!
Lieve Hanneke ik wens je heel veel succes, dat je veel steun vindt hier,
en dat je blij bent met jezelf!

Maren

diana · Geplaatst: Do Feb 18, 2010 10:21 am Onderwerp:

hoi hanneke,

Ook ik heb met tranen in mijn ogen je verhaal zitten lezen. Ik ben samen met mijn dochtertje (10) nu zo,n 3 weken aan het gokken, en het gaat super !!! Ik had haar alweer opgegeven voor een kids-lijn clubje, maar die inschrijving kan ik gaan afzeggen !! ik bereid me voor op flink wat commentaar van hun kant !! ik zal ze doorverwijzen naar het boek van yvonne !
hanneke ik wens je heel veel succes met gokken !

_________________

vandaag is de eerste dag, van de rest van je leven

margos · Geregistreerd op: 21 Jan 2010 Berichten: 59

Jeetje Hanneke, wat een verhaal, wat een strijd.

Ik wens je veel succes. Ik hoor in je woorden dat je er inderdaad helemaal voor wilt en kunt gaan. En mocht het een keer niet lekker gaan, of je dreigt even in een dip te raken: ga lezen op het Forum, schrijf op dat je je ..... voelt enz. Je krijgt hier van veel mensen de steun die je dan nodig hebt.
Met z'n allen staan we sterk en we gaan ervoor.

Succes!!!

Groeten Margo.
_________________

jojo01 · Geregistreerd op: 01 Jan 2010 Berichten: 156

Hoi Hanneke

Daar word je even stil van zeg ik wens je heel veel succes mety Grip Op Koolhydraten, en je zal heel snel merken wat geen koolhydraten mel je lichaam doet.
Dit is het gewoon, makkelijk lekker, en geen honger.
Grt Jolanda
_________________

gubetje · Geplaatst: Za Feb 20, 2010 2:59 pm Onderwerp:

Lieve Hanneke,

Wat een fantastisch mens ben je, dat je hier je verhaal neerzet.
Voor velen een voorbeeld!
Wat een doorzetter! En wat een verdriet heb je doorgemaakt, maar tegelijkertijd zo herkenbaar.
Ik was er erg door geraakt!
Ik wwens je heel veel succes hier op het forum en wat super, dat wij elkaar allemaal kunnen steunen. Heel bijzonder!
Liefs Guusje
_________________

Dag aan dag draagt Hij je

Johanna · Geregistreerd op: 07 Feb 2010 Berichten: 18

Jolanda en Guusje,

Bedankt voor jullie lieve reacties. Ik vind het heel bijzonder en fijn dat ik zoveel positieve en bemoedigende reacties krijg op mijn verhaal. Dat is heel fijn om te lezen en het is bijzonder om te merken dat mijn verhaal mensen raakt.

Hartelijke groeten,
Hanneke